| مجلات >فصلنامه حوزه و دانشگاه > شماره 12-11 |
به ريسمان قرآن تمسك كن و از آن نصيحت پذير، حلال قرآن را حلال و حرام آن را حرام بدان و حقى را كه
پيش از اين بوده است تصديق كن. از گذشته دنيا براى باقيمانده آن عبرت بگير; زيرا كه بعضى از [امور] دنيا
شبيه بعضى ديگر است و آخر دنيا به اول آن ملحق مىشود و همه آن تمام شدنى است. نام بردن خدا را بسيار
بزرگ بدان و جز بر [امر] حقى آن را بر زبان نياور. بسيار ياد مرگ و ياد بعد از مرگ كن و آرزوى مرگ مكن مگر
آنكه بدانى عاقبت نيكترى در پى دارى. از هر كارى كه فاعل آن، آن را براى خود روا مىداند و براى همه
مسلمانان بد، به دور باش. از هر عملى كه در پنهانى انجام مىشود و در ملا عام از آن خجلتبرند، اجتناب كن و
نيز از هر عملى كه اگر از عامل آن سوال شود انكار مىكند يا عذر خواهى مىنمايد، دورى كن. آبروى خود را در معرض تير گفتهها قرار مده، هر چه را مىشنوى براى مردم بازگو مكن كه همين كه شنيدهاى
كافى استبراى آنكه دروغ باشد و هر چه را مردم به تو گويند رد مكن كه همين انكار علامت جهل است. غيظ و
غضب خود را فرونشان و به هنگام قدرت و توانايى گذشت كن، به هنگام غضب حليم باش و در وقت قدرت [از
لغزش ديگران]چشم پوشى كن تا عاقبتبراى تو باشد. هر نعمتى را كه خداوند به تو عطا كرده است نيكو بدار و
هيچ نعمتى را ضايع مكن، و بايد مردم اثر نعمتهاى خدادادى را در تو ببينند. بدان كه بهترين مومنان كسانى هستند كه جان و اهل و مال خود را تقديم [خدا]مىكنند; زيرا هر خيرى را كه
از پيش فرستى براى تو مىماند و هر آنچه را به تاخير اندازى براى ديگرى سودمند خواهد بود. از ياوران
ضعيفالراى و بد عمل دورى كن كه هميشه يار را با يار قياس كنند. در شهرهاى بزرگ كه محل اجتماع
مسلمانان استسكونت گزين و از جاهايى كه محل غفلت و ظلم است و اهل طاعتخدا كماند دورى گزين. تنها
به چيزى بينديش كه به كار تو مىآيد و از اينكه بر سر گذرگاه بازار بنشينى دورى كن كه محل جمع شدن
شيطانها و فتنههاست. به كسى كه برتر از توستبسيار بنگر كه همين كار از راههاى سپاسگزارى است. روز
جمعه مسافرت مكن تا آنكه نماز جمعه را به جاآورى مگر اينكه معذور باشى يا سفر تو در راه خدا باشد. در همه
كارها اطاعتخدا كن كه اطاعتخدا از هر چيز بهتر است. با خودت در عبادت خدعه كن و بر خودت آسانگير و
مجبورش مكن. در وقت نشاط و فراغت عبادت را بجا بياور، مگر آنكه بر تو واجب باشد كه در اين صورت بايد در
وقتخود آن را انجام دهى و قضاى آن هم بر عهده توست. بترس از اينكه مرگ به سراغت آيد و تو در راه بدست
آوردن دنيا از پروردگارت گريزان باشى. بترس از همنشينى با فاسقان كه شر با شر همراه شود. خدا را بزرگ بدار
و دوستانش را دوستبدار. از خشم و غضب بپرهيز كه آن لشكر بزرگى از لشكريان شيطان است. راه زندگى از نامه امام اميرالمومنين علىابنابيطالب(ع) به حارث همدانى