کتاب انزلناه الیک مبارک، لیدَّبروا آیاته ولیتذکّر اولوا الالباب

(سوره ص، آیه‌29)

محدثِ فرزانه و عالم گرانمایه، محمّد تقی مجلسی(ره) پدر علامه محمدباقر مجلسی(ره) از خدمتگزاران راستین و پرثمر دین مبین اسلام است. این عالم بزرگوار که خود اهل ریاضت معنوی و توجهات عمیق روحانی و سیر و سلوک الی‌اللّه بوده، در کتاب «روضة المتقین» از مکاشفه و دیداری روحانی یاد می‌کند و چون می‌تواند راهنمای ارزشمندی برای اهل قرآن کریم باشد، آن را برای بهره‌مند شدن خوانندگان به عنوان یک دستورالعمل قرآنی ذکر می‌کنیم. آن عالم عالی‌مقام می‌نویسد:

این بنده‌ضعیف در ایامی که مشغول مطالعه تفاسیر قرآن بودم، دستاوردی که نصیبم شد، این بود که شبی در حالتی بین خواب و بیداری، پیامبر عظیم الشأن اسلام(ص) را دیدم. با خودم گفتم: بهتر است در کمالات و اخلاق پیامبر دقت کنم. هر چه بیشتر دقت می‌کردم، عظمت آن بزرگوار بیشتر بر من آشکار می شد و انوار نبوّتش بیشتر بر من تجلّی می‌کرد، تا جایی که تمامی فضا از نور آن حضرت آکنده شد. در این هنگام از خواب برخاستم. به من الهام شد که قرآن خُلق پیامبر اسلام(ص) است، پس سزاوار است که در آن تدبّر کنم.

هر چه در آیه‌ای بیشتر تدبّر می‌کردم، حقایق افزونتری بر من کشف می‌شد، تا جایی که ناگهان معارف و حقایق بی‌پایانی بر من آشکار شد. در دیگر آیات هم که تدبّر می‌کردم، چنین حالتی داشتم. البته تا این امر بر کسی عارض نشده باشد، آن را قبول نخواهد کرد و شاید آن را محال بداند، به هر حال در مجموع، مرادم از بیان این مطلب راهنمایی و ارشاد برادرانم در سیر الی‌الله است.

اگر سلطانی از سلاطین دنیا به یکی از کارگزارانش فرمانی بدهد، کارگزار مزبور، به دقّت در مضامین این فرمان می‌اندیشد، تا به طور کامل آن را بفهمد و به نحو صحیح انجامش دهد. این فرمان که از یکی از سلاطین دنیا صادر شده است، کارگزار را وامی‌دارد تا لحظه به لحظه در فکر این فرمان باشد و اجرای صحیح و بی‌کم و کاست آن را وجهه همت خود سازد؛ در صورتی که قرآن، فرمان و دستورالعمل خداوند متعال به فرد فردِ بندگانش است، سزاوار است که دست‌کم، اهمیت آن برای ما همانند اهمیت فرمانِ یک سلطان، نزد کارگزار او باشد. بدون تردید، زمانی که کارگزار، دستوری از سلطان خویش دریافت می‌کند، در آن دقت می‌کند، تا اشارات، تنبیهات و کنایات آن را بفهمد. پس بر هر مؤمنی لازم است که در یکایک آیات قرآن از سر تفکر و تدبّر نظر کند [تا فرمان الهی را به درستی دریابد و آن را به کار بندد].