مجلات > عقيدتی، فرهنگی، اجتماعی > گلبرگ > اردیبهشت 1379، شماره 2


به مناسبت ولادت امام موسی کاظم(ع)

پدید آورنده : ، صفحه 26

روایات امام موسی کاظم(ع)

علامت خردمند، اندیشیدن است.

مرکب خردمند، تواضع است.

آن کس که با برادران و خانواده اش به خوبی رفتار کند عمرش طولانی می شود.

با ارزش ترین مردم کسی است که در پیش خود دنیا را هیچ مقام و منزلتی نداند.

عاقل هرگز دروغ نمی گوید، اگرچه مطابق میلش باشد.

سرای دنیا مانند آب دریاست، که تشنه هرچه از آن بنوشد تشنه تر می شود.

معاشرت با مردمان دیندار، شرف دنیا و آخرت است.

اندیشه و تدبیر، نیمی از زندگی است.

از ما نیست آن کس که همه روزه به حساب (اعمال) خود رسیدگی نکند.

خشم کلید بدی است.

کامل ترین افراد مؤمن، خوش خُلق ترین ایشانند.

پیامهایی در مورد امام موسی کاظم(ع)

وصیت

از وصایای امام موسی کاظم(ع) به هشام بن حکم آن بود که هرکس دارای سه خصلت نباشد و در صدر مجلس نشیند احمق است و این سه خصلت عبارتند از:

1 ـ هرگاه پرسش شود پاسخ گوید. 2 ـ چون مردم از سخن درمانند او سخن گوید 3 ـ بتواند نظری دهد که خیر اهل آن مجلس در آن باشد.

دانش مردم

امام موسی کاظم(ع) می فرمایند: دانش مردم را در چهار چیز یافتم: نخست آنکه پروردگارت را بشناسی. دوم آنکه بشناسی برای تو چه کرده. سوم آنکه بشناسی از تو چه می خواهد و چهارم آنکه بدانی چه چیز تو را از دینت به در می برد.

ارزش ایام

همچنانکه همه معصومین و ائمه اطهار نسبت به ارزش زمان و روزها سفارشاتی مؤکد دارند، امام کاظم(ع) در موعظه ای از این مهمّ یاد کرده اند و فرموده اند: هرکس دو روزش یکسان باشد، زیان کرده است و آن که دومین روزش بدتر از اولین آنها باشد ملعون است و کسی که در خود افزونی نبیند در نقصان است و آن که به نقصان می گراید مرگ برای او بهتر از زندگانی است.

الگوی تمام عیار

امام کاظم(ع) الگوی تمام عیار برای همه انسانهای حقیقت جو بودند. ایشان افزون بر اینکه دارای صفات متانت، شجاعت و بخشندگی بودند، پارساترین، داناترین و عابدترین مردم زمانه خود بودند. با این وصف همیشه از خوف خدا در تهجّد و عبادت، سخت می گریستند.

علم امام

امام کاظم(ع) همچون پدر بزرگوار و اجداد طاهرینش، به کمال فضل و علم آراسته بود. از ایشان دانشمندان و راویان بسیاری، روایت کرده و در شاخه های گوناگون علمی ـ اعم از علوم دینی و غیردینی ـ از ایشان روایاتی روشنگر و راهگشا برجای مانده است.

دعای امام

یکی از دعاهایی که امام موسی کاظم(ع) بسیار آن را می خواندند چنین بود:

«اللّهُم اِنّی اَسئَلُکَ الراحَه عِندَالمَوتِ وَالْعَفوِ عِندَالحِساب»

وقتی امامی با آنهمه پارسایی و زهد و تقوا، اینچنین از درگاه خداوند درخواست عفو و بخشش دارند چگونه ما انسانهای گرفتار می توانیم غفلت پیشه باشیم و از عواقب کارمان هراسناک نباشیم.