مجلات > عقيدتی، فرهنگی، اجتماعی > گلبرگ > مرداد 1379، شماره 5


فرمایشات حضرت علی(ع)

پدید آورنده : سعید امیرکاوه ، صفحه 8

«بیشترین نیازمندی، بی خردی است».

«بدترین رذیلتها نشناختن فضیلتها است».

«از آنچه نمی دانی سخن مگوی؛ و هنگامی که وظیفه ای در سخن گفتن نداری لب به سخن مگشای».

«حد اعلای خردمندی اعتراف به نادانی است».

«علم تو را راهنمایی می کند، و عمل تو را به سر منزل مقصود می رساند».

«بهترین تجربه زندگی تو آن است که به تو پند دهد».

«نادانی دردناکترین دردها است.»

«نادانی ریشه هر بدی است».

از حضرت علی(ع) پرسیدند: چه کسی زیرکتر است؟ فرمودند: آن که راه رشد خویش را از راه تباهی باز شناسد و بدان راه گام نهاد».

«ای کمیل! علم نیکوتر از مال است. علم پاسدار تو است و تو پاسدار مال. مال با خرج کردن کم می شود و علم با انفاق افزایش پیدا می کند؛ و آن دوستی که از مال پدید آید با زوال آن زایل می شود».

«آفت علم نداشتن عمل است».

«از جدال و خصومت بپرهیزید، که قلبهای برادران را بیمار می کند، و سبب بروز نفاق می گردد».

«... مال را به اندازه لازم نگاه دار، و زیادی آن را پیشاپیش برای روز نیازمندت بفرست».

یا دانا باش، یا جوینده دانایی؛ و جز این دو مباش که هلاک خواهی شد».

«اندیشه آدمی آیینه ای است که نیک و بد کارش را به او می نماید».

«کسی برای حق شکیبایی می کند که از فضیلت آن آگاه باشد».

«اندیشیدن تو را به راه راست رهنمون می شود، و به درست کردن کار معاد بر می انگیزد».

«آن که پیش از هرکار بیندیشد، استواری کارش بیشتر باشد».

در وصیتی به پسرش حسین(ع) فرمودند: «...پسرم! اندیشیدن (و دل را بیدار داشتن) نور پدید می آورد، و غفلت ورزیدن ظلمت ببار می آورد».

«هرکس به علم خود عمل نکند، چیزی نمی داند».

«عاقل کسی است که از تجربه پند گیرد».

در دگرگونی احوال، گوهر مردان را می شناسند.

«فقط آنچه را می خواهید عمل کنید، یاد بگیرید».

«هرکه قَدر خود نداند، هیچ قدری را نخواهد دانست».

«فرزندم! شخص عاقل ناگزیر باید در کار خود بیندیشد، و زبان خود را نگاه دارد، و مردم زمان خود را بشناسد».