سيد احمد حسينى
در سيزدهم ربيع الاول سال 1350 هجرى قمرى در نجف اشرف به دنيا آمد، اصل او به
روستاى کيارمش از توابع اشکور برمى گردد
در سن 9 سالگى نوشتن و خواندن را آموخت و با اينکه اين کار را به شکل سنتى آغاز کرد
ولي پيشرفت قابل توجه و چشمگيرى داشت به طورى که به فراگيرى دروس حوزوى پرداخت، تا
سن 17 سالگى در نجف اشرف دروس نحوى و صرفى را فرا گرفت و مقدارى از اصول و فقه را
نيز آموخت .
آنگاه در 17 سالگى به بغداد هجرت کرد و بخاطر بعضى مشکلات 4 سال به کار و کسب
پرداخت و در همان حال مطالعه و درس را فراموش نکرد و در ساعات شب و تعطيلات به شکل
فعال به مباحث کلامى و فقهى و اصولى همت گماشت پس از 4 سال به نجف اشرف بازگشت و از
محضر بزرگان علم آنزمان بهره برد، پس از هجرت به قم در جلسات خصوصي بزرگانى همچون
علامه طباطبائى شرکت کرد و کسب فيض نمود، در همان حال به تدريس و تحقيق مى پرداخت و
تا حال که حدود 75 سال از عمر شريف ايشان مى گذرد نوشته ها و تأليفات زياد و ارزنده
اى به جامعه علمى حوزه عرضه کرده اند که به صورت مختصر اشاره خواهد شد .
از کارهاي برجسته فرهنگي اينجانب تأسيس « مرکز احياء ميراث اسلامي » است که به صورت
گسترده اي در خدمت دانش پژوهان و محققان داخل و خارج کشور مي باشد و الحال در شش
بخش فعاليت دارد.