| مجلات >تربيت اسلامي>شماره 8 |
در اين هنگامه كه سرعت اعجاب برانگيز تحولات و پيشرفتها در همه زمينهها مخصوصاً در حوزههاى مختلف علوم، فرد را در مرحله تصميمگيرى دچار بهت و سردرگمى مىكند، عالمان و فرهيختگان علوم مختلف بنابر ضرورت حفظ هويت خود و توانايى پاسخگويى، ناچارند با متابعت و همسوئى با اين تحولات به آخرين يافتههاى علمى دست يابند تا جوابگوى نيازها و پرسشهاى جامعه زمان خود باشند. از مجموعه اين علوم، علوم تربيتى از اهميت ويژهاى برخوردار است؛ زيرا موضوع آن انسان، اين موجود هزار لاى بطن در بطن و بهترين محصول دستگاه صنع خداوندى است كه رسيدن او به تعالى و كمال كه هدف عالى آفرينش است به ساز و كارهاى ويژه و پيچيدهاى نيازمند است.
خداوند سبحان در باب هدف آفرينش در قرآن مىفرمايد «و ما خَلَقتُ الجنَ و الانس اِلا لِيَعبُدُون»(1). بزرگان واژه «يعبدون» را در اين آيه به معنى «يعرفون» تفسير كردهاند بدان معنا كه غايت و هدف هستى عرفان و شناخت ذات اقدس حق است. بديهى است اين مهم ميسر نخواهد شد جز با برنامه و راهكارهاى مشخص كه همان اساليب تربيت اسلامىاست.
از آنجا كه اين انسان آزاد و در عين حال در بند هزاران قيد، جز با رهيدن از قيود به قله تعالى و كمال نمىرسد، مهمترين قدم در مسير صحيح تربيت او اين است كه قيود مانع از رشد او را بشناسيم سپس با شيوههاى نو و بديع و علمى به مقتضاى زمان و مكان راههاى رهايى را شناسايى و پيشنهاد كنيم. قيود دست و پاگير نهفته در درون آدمى دو دستهاند:
هر كدام از اين قيود به نوبه خود مصاديقى دارد، از جمله مصاديق دسته اول كششهاى جنسى است. اين كششها گاه فرد را چنان در چنگال خود مىفشارد كه زندگى عادى او را تحتالشعاع قرار داده و در طى كردن مسير كمال اختلال ايجاد مىكند. اگر شرط موفقيت در درمان هر اختلال را شناخت دقيق علت آن بدانيم پس براى پيشگيرى از بروز يا درمان اختلالات ناشى از روشهاى غلط در كنترل و يا بكارگيرى غريزه جنسى بايد چيستى، چرايى و چگونگى استفاده صحيح از اين غريزه جنسى را با روش علمى، استدلالى به معناى تبديل كيفيات به كميّات بررسى نمائيم تا نه تنها به شناختى واقع بينانه و دقيق دست يابيم و افراطها در استفاده و تفريطها در منع از توجه به اين غريزه خدادادى موجب تباهى نشود بلكه نگاه صحيح به غريزه جنسى عاملى در جهت پيشرفت و ارتقاى سطح جامعه در همه زمينهها باشد؛ چنانكه از كلام معصوم بر مىآيد هر آنكس كه با مسايل جنسى خود برخوردى ناصواب داشته باشد، از مسايل عبادى هم باز مىماند.(2) اميد است نوشتار حاضر بتواند رهنمودى در جهت تحقق اين مهم باشد.
اِن شاءَ الله
دكتر على اصغر كاكو جويبارى
رئيس پژوهشكده تعليم و تربيت
1. سوره زاريات، آيه 56 .
2. وسائل الشيعه.