| مجلات >حوزه و دانشگاه>شماره 31 |
مارينوس اچ. اف؛ وان اودن؛ و ژوزف زد. تى. پيپر(1)
اين مقاله نتايج يك مطالعه تجربى را در ميان دو گروه از روان درمانگران هلندى ارائه مىدهد. يك گروه در مؤسسه نهاد بهداشت روانى مبتنى بر اصول دينى (گروه گلياگ) و گروه ديگر در مؤسسه بهداشت روانى عمومى كار مىكنند (گروه رياگ).
اين تحقيق با مرور مختصرى بر پيشينه و رفتارهاى دينىِ درمانگران آغاز مىشود و پيشينه و رفتار دينى آنان پيشينه و رفتار دينى شهروندان معمولى هلندى مقايسه شده است.
در ادامه مقاله به برداشت روان درمانگران از موضوعات دينى مربوط به مسائل روانى ـ اجتماعى پرداخته است. پرسش اصلى آن است است كه چنين ارتباطى چقدر وجود دارد و چگونگى ارتباط چيست؟
بخش سوم اين مطالعه، نحوه برخورد رواندرمانگران با موضوعات دينى را مورد بررسى قرار مىدهد. آيا آنان به مسائل دينى توجه مىكنند؟ در اين صورت چه نوع مداخلات دينى به كار مىرود؟ در اين بخش از تحقيق به مسأله ارتباط درمانگران با روحانيون نيز توجه خاصى شده است.
ما نتيجه گرفتهايم كه در مراقبتهاى سلامت روانى عمومى بايد براى دين جايگاه مهمتر و برجستهترى قائل شد و رواندرمانگران گروه رياگ (the Riagg) علىالخصوص بايد با آمادگى بيشترى به مسائل دينى بپردازند.
1. Marinus H.F. adn Van uden and Joseph Z.T. Pieper.