مجلات >حديث زندگى>شماره 25

جعبه سفيد (گفتگو با جوانان)

جايگاه تمدن ايرانى و اسلامى در جهان بدون مرز

به كوشش: معصومه حق‏شناس

عصر حاضر، عصر جهانى شدن است و با گسترش روزافزون تكنولوژى (فنّاورى) و وسايل ارتباط جمعى، ايده دهكده جهانى مك‏لوهان، هم‏اكنون كاملاً قابل لمس است.

فنّاورى‏هاى جديد و پيشرفته در عصر اطلاعات، جوامع بشرى را در كنار هم قرار داده و بسيار به يكديگر نزديك كرده است و زندگى در اين دهكده جهانى هم مى‏تواند زمينه رشد و ايجاد توسعه پايدار و خروج از ركود را براى كشورهاى در حال توسعه و جهان سومى، در پى داشته باشد و هم مى‏تواند آنها را با چالش‏هاى جدّى در حوزه فرهنگى مواجه كند.

از يك طرف، هر چه امكان دستيابى به اطلاعات، بيشتر فراهم باشد، سرعت توسعه بيشتر خواهد بود و عدم دسترسى به اطلاعات، جوامع را به حاشيه رانده و از اين دهكده جهانى طرد مى‏كند و از طرف ديگر، فرهنگ امريكايى، در حال تحميل كردن خود و حاكم شدن كامل بر اين جهان بدون مرز است، به طورى كه اين امر، حتى باعث نگرانى كشورهاى اروپايى هم شده است.

تجزيه و تحليل درست شاخصه‏هاى جامعه كنونى مى‏تواند علاوه بر اين كه موجب استفاده از ظرفيت‏هاى موجود براى رسيدن به توسعه مطلوب و همه جانبه باشد، جريان‏هاى تهاجمى فرهنگ بيگانه را نيز تضعيف و كم‏رنگ كند.

كشور ما نيز با اكثريت جمعيت جوان، به‏طور ويژه در معرض خطر امواج جهانى سازى قرار دارد و در اين ميان، مسئولان فرهنگى كشور مى‏توانند با فرهنگ‏سازى و زنده كردن اعتقاد به هويّت ملّى در ميان جوانان، نقش اساسى و محورى‏اى را براى مقابله با اين امواج ايفا كنند.

با توجه به اهميّت ديدگاه جوانان به عنوان اصلى‏ترين جمعيت هدف، در بررسى پديده جهانى شدن در حوزه فرهنگى، نظر تعدادى از آنها را در زمينه جايگاه تمدّن ايرانى و اسلامى در دهكده جهانى و راه‏هاى مبارزه با تهاجم فرهنگى، جويا شديم:

زهره، دانشجوى 21 ساله، در اين مورد مى‏گويد: «من فكر مى‏كنم در حال حاضر، فرهنگ و تمدّن ايرانى و اسلامى در اين دهكده جهانى، اصلاً به چشم نمى‏آيد. اگر چه پيشنهاد گفتگوى تمدن‏ها كه توسط آقاى خاتمى مطرح شد، تا حدودى مى‏توانست آغازى براى شناساندن فرهنگ و تمدن ما باشد، ولى اين هم تا مرحله عملى شدن، فاصله زيادى دارد».

او ادامه مى‏دهد: «به نظر من بايد براى مبارزه با تهاجم فرهنگى بيگانگان، از روش خود آنها استفاده كنيم. به عنوان مثال، روش اصلى امريكا براى ارائه فرهنگ خود به دنيا استفاده از صنعت سينما بود. آنها با توليد فيلم‏هاى هدف‏دار، در ناخودآگاه مردم دنيا، خود را نسلى برتر، قدرتمند و متمدّن معرفى كردند؛ ولى ما با اين همه مفاخر علمى و ادبى كه از گذشته تا به حال در كشورمان داشته‏ايم و با وجود داشتن تمدّن چندهزار ساله، هنوز هم كه هنوز است فيلم‏هايى را از كشورمان به دنيا ارائه مى‏دهيم كه فقط فقر، بدبختى، بى‏فرهنگى و بى‏سوادى ملّتمان را به تصوير كشيده‏اند و اينها براى ساير ملت‏ها چه جذابيتى مى‏توانند داشته باشند؟».

به نظر مهدى، دانشجوى 24 ساله روان‏شناسى، تمدّن ايرانى و اسلامى، ظريفت‏هاى بسيار بالايى براى عرضه به جامعه جهانى دارد؛ ولى متأسّفانه بسيارى از اين ظرفيت‏ها حتى براى جوانان كشور خودمان هم ناشناخته باقى‏مانده است. پس ما چگونه مى‏توانيم انتظار داشته باشيم در اين زمينه، جايگاهى جهانى داشته باشيم؟

وى راه مبارزه با سلطه فرهنگى را هم فقط ارائه الگوهاى قابل رقابت با مدل‏هاى غربى به جوانان مى‏داند كه با استفاده از همين ظرفيت‏هاى بومى و مذهبى به دست مى‏آيند.

على، طلبه 26 ساله نيز بر اين باور است كه غرب براى تحميل الگوهاى فرهنگى خود به دنيا از اصول علمى و روان‏شناسى استفاده مى‏كند. به همين دليل، اين فرهنگ به راحتى در جوامع مختلف براى خود جا باز مى‏كند و حتى فرهنگ بومى و ملّى كشورها را نيز تحت‏الشعاع خود قرار مى‏دهد؛ در حالى كه در كشور ما در مواجهه با مسائل فرهنگى بيش از آن كه علمى برخورد شود، سليقه‏هاى شخصى و گروهى اعمال مى‏شود.

او جايگاه تمدّن ايرانى و اسلامى را در فرايند جهانى شدن، كم‏رنگ مى‏داند و مى‏افزايد: «البته اگر هم در اين زمينه، كارى انجام شده است بيشتر مردمى بوده و توسط دلسوزان فرهنگ ملّى و اسلامى نقاط مختلف جهان، صورت گرفته است كه ما مى‏بينيم كم‏وبيش گرايش‏هايى نسبت به اسلام و تمدّن اسلامى در جوامع غير مسلمان به‏وجود آمده است».

مريم، 25 ساله و خانه‏دار، در اين‏باره مى‏گويد: «تمدن ايرانى و اسلامى مى‏تواند بالاترين جايگاه را در جامعه جهانى پيدا كند و ما بايد قدرت اين موقعيت و فضاى باز حاصل از آن را بدانيم».

او معتقد است: «اكنون كه مرزها (بخصوص مرزهاى فرهنگى) در حال از بين رفتن است، براى ما بهترين فرصت است تا با راه‏كارهايى ويژه، گنجينه‏هاى عظيم تمدّن و فرهنگ كشورمان را كه سال‏هاست خاك مى‏خورند و مورد بى‏توجهى واقع شده‏اند، از دل كتاب‏ها و موزه‏ها بيرون كشيده، علاوه بر معرفى به جوانان خودمان و ايجاد خودباورى در آنها، از اين هم فراتر رفته، به جهانيان عرضه كنيم».

وى مى‏گويد: «در عصر كنونى كه اينترنت، ماهواره و فنّاورى اطلاعات و ارتباطات نوين به خدمت بشر آمده‏اند و مرزها را درهم شكسته‏اند، چرا ما در اين دهكده جهانى، سهم و جايگاه شايسته‏اى نداشته باشيم؟

به اميد روزى كه ما هم سهم و نقشى متناسب با تمدن باشكوه اسلامى و ايرانى خود در جهان بدون مرز داشته باشيم!