29

مهارتهاى زندگى در گفتار بزرگان:

موقع روى آوردن هر مصيبتى: 1 . از خود بپرسيد: بدتر از بدش چه خواهد بود؟ 2 . خود را براى قبول آن در صورت لزوم آماده كنيد. 3 . آن وقت، با آرامش در رفع و اصلاح آن بدتر از بد بكوشيد.
زندگى آن قدر طولانى نيست كه تمام تجربه‏هاى آن را عملاً به ثبوت برسانيم؛ براى پيشرفت و آسايش بهتر، تا مى‏توانيم بايد از تجربه‏هاى ديگران استفاده كنيم.
آن كس كه اراده و استقامت دارد، روى شكست را نمى‏بيند.
براى كسى كه آهسته و پيوسته راه مى‏رود، هيچ راهى دور نيست.
بهترين دستور زندگى اين است كه انسان، اعتماد به نفس داشته باشد و در پرتو سعى و جديّت، به مقام و منزلت برسد.
تسليم و رضا در برابر حوادثِ علاج‏ناپذير، مهم‏ترين توشه سفر زندگى است.
من به هيچ وجه اجازه نمى‏دهم تحت هيچ شرايطى مأيوس گردم. سه چيز لازم براى رسيدن به يك هدف با ارزش، عبارت است از كار، استقامت و عقل سليم.
هفت‏بار كه افتادى، براى هشتمين بار برخيز.
اگر آنچه را كه از گذشته تجربه گرفته‏ايم درآينده به كار ببريم، مثل اين است كه دوبار عمر كرده‏ايم.
هر روزى كه مى‏گذرد، درس و سرمشقى از خوبى و بدى به ما مى‏دهد و هر يك از اعمال ما هرچند هم كه كوچك و ناقابل باشد، آثار و نتايجى از خود ايجاد مى‏كند؛ زيرا مثل مو است كه هر چقدر نازك باشد، باز هم سايه دارد.
جوان مى‏تواند به آنچه مى‏خواهد برسد، به شرط آنكه دست از دامن تصميم استوار رها نكند.
هيچ چيز محال نيست و هر كارى راهى دارد. اگر به اندازه شايسته اراده داشته باشيم، به قدر كافى وسايل پيدا مى‏كنيم.
آنچنان خود را براى جهان آماده كن كه قهرمانانْ خود را براى ميدان مسابقه آماده مى‏كنند. فكر و روش خود را چنان روغن بزن كه نرمى و انعطاف‏پذيرى لازم را پيدا كند. نيرومندى تنها، به كار نمى‏آيد.
دورانديشى و پيش‏بينى وسيله‏اى است كه با آن مى‏توان بدى و شر را در هسته خفه كرد و سوزاند.
 

30

انسان نمى‏تواند مستقيماً حوادث زندگى خودش را انتخاب كند، ولى مى‏تواند افكار خود را انتخاب كرده، با اين عمل، به طور غير مستقيم، شكل حوادث زندگى خود را تعيين نمايد.

بار زندگى كه بر دوش مى‏كشى، بار مقدّسى است؛ به آن بنگر، آن را بردار، با شكوه آن را حمل كن، باغم و رنج از جا در مرو، پيوسته به پيش و به بالا برو تا به هدف برسى.
براى اينكه خوب زندگى كنى بايد خودت را بالاى زندگى نگاه دارى. پس بياموز كه هميشه بالا روى و بياموز كه هميشه به پايين نگاه كنى.
بزرگ‏ترين فن زندگى، استفاده از فرصتهاى بى‏نظيرى است كه به ما دست مى‏دهد.
آهستگى و آرامى در سخن گفتن، كار آسانى نيست. در اين جهان كه اغلب مردم بر ضد يكديگر مى‏خروشند، خوددارى از هيجان و كينه و پرخاش، كارى بسيار دشوار است. براى نجات يافتن از اين دشوارى راهى جز آرام و نرم سخن گفتن نيست.
اگر ميل داريد شما را همْ‏صحبت مطبوعى بدانند، گوش كردن را تمرين كنيد.
جواب ندادن هم جوابى است.
نطق، نوعى مسافرت است كه بايد با رسيدن به مقصد، توأم باشد و لذا بايد قبل از سفر نُطق، داراى نقشه بود. شخصى كه بدون داشتن نقشه و هدف، اين مسافرت را آغاز مى‏كند، در پايانش هم به هيچ جا نمى‏رسد.
اى پسر! مراقب باش كه به خاموشى عادت كنى. من از سكوت، هيچ‏گاه پشيمان نشدم، ليكن بسيار وقت سخن گفتم و پشيمانى بردم.
هزار بار گوش بده و بيش از يكبار سخن مگو!
سخت نگيريد! بر غمها و نگرانيهاى ابلهانه خود بخنديد تا ببينيد چگونه دود مى‏شوند و به هوا مى‏روند.
زرنگى آن است كه شما يك كيك را طورى تقسيم كنيد كه همه فكر كنند بزرگ‏ترين تكّه آن، به آنها رسيده است.
براى تمام موفقيتهايى كه در زندگى به دست آوردم، خود را مديون آن مى‏دانم كه هميشه، يك ربع ساعت قبل از وقت، بر سر كارم حاضر بوده‏ام.
در زندگى چنان رفتار كن كه گويى بر سر خوانى نشسته‏اى! اگر غذايى به تو تعارف شد، با ملايمت، آن را بگير. اگر بناست آن را از پيش تو ببَرند، آن را نگاه مدار. اگر به طرف تو نيامد، چنان مكن كه از آرزوى تو با خبر شوند؛ بلكه چندان صبر كن تا نوبت به تو رسد.
براى اينكه پيش روى قاضى نَايستى، پشت سر قانون راه برو!
تشخيص دادن عيوب، خيلى بهتر از ديدن عيوب است.
هر چه شنيدى مادام كه دليلى بر خلاف آن ندارى، ممكن بدان.
قناعت، كيميايى است كه هرچه را لمس كند، طلا مى‏شود.
نه چندان درشتى كن كه از تو سير شوند و نه چندان نرمى كه بر تو چيره گردند.
اگر مايل به آسايش و راحت نفس خود هستى و به سلامت فكر و بدن خود علاقه‏دارى و مى‏خواهى از بار غم و اندوه بيرون بيايى، به اين يك دستور مختصر رفتار كن: هيچ وقت تنها و بيكار منشين.
اگر اين همه وقت و فكر و حرف بيهوده را صرف كار مفيدى بكنيم، البته به جايى خواهيم رسيد!
بايد هوش و مهارت خود را به كار بريم. چيزى كه ديروز غيرممكن بود و امروز دشوار است، فردا با خوشى و رضايت قبول خواهد شد.
براى پيشرفت و پيروزى سه چيز لازم است: اول پشتكار، دوم پشتكار، سوم پشتكار.
استاد بودن در يك فن، بهتر از آن است كه شخص، در صد كار دخالت كند و هيچ يك را به خوبى ياد نگيرد.
من مشهور نشدم مگر به واسطه كار و كوشش و اگر از عملى خسته مى‏شدم، تفريح و رفع خستگى را در اشتغال به كار ديگرى جستجوى مى‏كردم.
ما نه تنها بايد كتابهاى خوب خود را دوست بداريم، بلكه بايد سعى كنيم كه وجود ما خود به منزله كتاب خوبى باشد كه ديگران از ما سر مشق بگيرند.
برخى كتب را بايد چشيد، بعضى ديگر را بايد بلعيد و اندكى را هم بايد جويد و هضم كرد.
مشورت با هزار كس كن و راز خود را با يكى مگو!
كسى كه مى‏خواهد نقّاش خوبى بشود، سرمشقهاى عالى انتخاب مى‏كند
 

31

و از روى آنها مشق مى‏نمايد. همين‏طور هم كسى كه ميل دارد زندگانى‏اش منزّه و پاكيزه باشد، بايد بهترين اشخاص را سرمشق و نمونه خود قرار داده، آن قدر بكوشد تا به پاى آنها برسد و حتّى از آنها درگذرد.

از ديگران تقليد نكن. خود را بشناس و آنچه هستى باش. بدان كه در دنيا كسى مثل تو نيست.
مرد فرزانه هماره نُه نكته را در نظر دارد: روشن ديدن، خوب گوش دادن، مهربان سخن گفتن، آداب داشتن، راستگو بودن، انجام وظيفه كردن، هنگام ترديد پرسيدن، خود را از خشم دور نگاه داشتن و در عين موفقيت، عادل و منصف بودن.
هميشه قضايا را قبل از اخذ تصميم، به محكمه وجدان تسليم كنيد! وجدان، راهنماى بى‏نظير و قاضى بى‏طرفى است.
امروز را درياب و به فردا هرچه كمتر تكيه كن.
براى اينكه عمرى را به خوشى و موفقيت به پايان برسانيم، بايد موقعيت زمانه را در نظر بگيريم و به اقتضاى آن، گام برداريم.
فقط به طرفِ يك هدف، هدفگيرى كن!
به زبانت اجازه نده كه قبل از انديشه‏ات به راه افتد.
خنده، بهترينِ اسلحه جنگ با زندگى است.

مهارتهاى زندگى در شعر شاعران: