74

عفّت در گفتار بزرگان:

زيبايى بدون عفّت و فضيلت، چون گلى خوش رنگ، ولى بى عطر است.
عشق، گوهرى است گران بها، اگر با عفّت توأم باشد.
حُجْب و حيا نه‏تنها آرايش است، بلكه نگهبان فضيلت است.
فكر پاك، ثروتى است كه هيچ وقت بازيچه اين و آن نمى‏شود و دائماً ثمرات فرح انگيزش را مى‏چينيم.
نمى‏توان قانونى براى فضيلت و عفّت، بهتر از مبادى مذهبى ايجاد كرد.
هر كس بخواهد مى‏تواند زمام هوس‏هاى خويش را به دست گرفته و بدين وسيله، كليد خوش‏بختى را در اختيار خود داشته باشد.
خانه، بدون زن عفيف، قبرستان است.
لذت‏هاى جسمانى در اوّل كار، به ما لبخند مى‏زنند؛ ولى عاقبت، نيش زهرآلود خود را در روح ما فرو برده و هلاكمان مى‏كنند.
فراموش نكنيد كه حيا، سپرى است فولادين و خاصيت آن اين است كه شما را از پليدى‏ها باز مى‏دارد و اگر تمام پليدى‏ها از لوح وجود، ريشه‏كن شود، آن‏گاه حيا به چه‏كار آيد؟ آيا زنجيرى براى فكر و لجنزارى براى شخصيت شما نخواهد بود؟ در اين حال، مسلّم بدانيد كه زمين از تماس با پاهاى عريان و بى‏كفش شما بيشتر لذّت مى‏برد و باد، بيشتر تمايل دارد تا با سرهاى برهنه و موهاى پريشان شما بازى كند.
مردى كه داراى عزم نيرومند و اخلاق متين است، هرگز فضيلت اخلاقى خود را فداى هوس‏هاى زندگى نمى‏كند. آرى، مردانى در اين جهانْ زندگى كرده‏اند كه براى تكميل و حفظ فضايل اخلاقى، جسم و جانشان را فدا ساخته‏اند.

 

75

عفّت در شعر شاعران: