86

الف. پيروزى، پيشرفت و كاميابى در گفتار بزرگان و مَثَل‏هاى ملل:

- آن كه كردار به سخاوت، و گفتار به راستى بيارايد، در اين جهان، نيك‏بخت است.
- هيچ كس را بى‏تكاپوى سعى بليغ، آفتاب مراد از مشرق اميد، طالع نشده است.
- نيك‏بخت، كسى است كه نه او از رنج كسى شاد گردد و نه كسى از رنج او.
- دست نيافتنى‏ترين موفقيت، چيرگى بر نفس زياده خواه است.
- نيك‏بخت، آن كه خورد و كِشت، و بدبخت، آن كه مُرد و هِشت.
- همه خوش‏بختى‏ها و موفقيت‏هايى كه به من روى آورده‏اند، از درهايى وارد شده‏اند كه آنها را به دقتْ بسته بودم.
- خوش‏بختى انسان و اميدش به موفقيت و دوام علاقه‏مندى‏اش به زندگى، تا حدّ زيادى ناشى از انتظار آينده بهتر، قطعى نبودن آينده و بى‏اطّلاعى انسان از آينده است.
- هيچ موجودى بدبخت‏تر و ناكام‏تر از كسى نيست كه از روزگار خود، عقب باشد.
- سه طريق بهره‏گيرى از بخت، عبارت‏اند از: بدى نكردن، بدى نديدن و بدى نشنيدن.
- راز خوش‏بختى و كاميابى را در وجود خود بيابيد. بى‏جهت، چرخ را «كج مَدار» خواندن و گناه را به گردن مرّيخ و زُحَل انداختن، كار مردان خردمند نيست.
 

87

- پيروزى فضايل، شكست رذايل است.

- به نظر من، رمز موفقيت، آماده شدن براى هر چيزى قبل از فرا رسيدن آن است. - به نرمى توان رخنه در سنگ كرد.
- امروزه خوش‏بختى هم يكى از بُت‏هاى بازارى است. جامعه‏اى كه همه شهروندانش به دنبال خوش‏بخت شدن هستند، ممكن است يكديگر را مثل جانوران، طعمه خوش‏بختى خود كنند. مردم را بايد به محبّت به يكديگر دعوت كرد كه عالى‏ترين دستاورد انسانى است و جامعه را به سمت تعالى مى‏برد.
- بالاترين رمز كاميابى اين است كه انسان، چيزى بگويد و كارى بكند و چيزى بخواهد كه معمولاً ديگران، آن‏را نمى‏گويند ونمى‏كنند ونمى‏خواهند و يا در گفتن و انجام‏دادن و خواستن آن، ترديد دارند.
- كسى كه همه چيزهاى دلخواه را در اختيار دارد و بازهم احساس خوش‏بختى نمى‏كند، غافل است از اين كه نداشتن بعضى چيزهاى مورد تمايل، خودش چاشنى خوش‏بختى است.
- پيش رفتن در مسير مارپيچ صعودى، مستلزم آن است كه: «بياموزيم» و «هدف برگزينيم» و به نقشه‏هايى هردم بلند پروازانه‏تر «عمل كنيم». اگر فكر كنيم كه هر يك از اين سه به تنهايى كافى است، خود را فريب داده‏ايم.
- من خالص به دنيا نيامده‏ام. جنگيده‏ام تا خالص شوم. فضيلت، ثمره سرشت من نيست، ثمره پيكارهاى من است و اين پيكارها هيچ‏گاه پايان نمى‏پذيرد. تاكنون نه به طور كاملْ شكست خورده‏ام و نه به طور كاملْ پيروز شده‏ام. آنچه مى‏خواهم، اين است كه به سهم خويش، بر: ابتذال، لذّت و مرگ، چيره شوم.
- داشتن اهداف درازمدّت كه مايه اصلى تداوم زندگى شخص است، انسان را از حيوان و بزرگ‏سال را از كودك و در بسيارى از موارد، شخصيت سالم را از بيمار، متمايز مى‏سازد.
- در برابر ضربات سخت مشكلات، ماشين شخصيت ما به دو فَنر «آرامش» و «انديشه» نياز دارد كه از شدّت ضربه‏ها بكاهند.
- براى اين كه هيچ وقتْ روبه‏روى قاضى نَايستى، هميشه پشت سر قانونْ راه برو.
- زمين، گِرد است. پس جايى كه به نظر، «پايان» مى‏رسد، شايد نقطه‏اى براى «آغاز» باشد!
- موفّقيت آدم‏هاى كم ظرفيت، مقدّمه گستاخى آنهاست.
- آن كه امروز را از دست مى‏دهد، فردا را نخواهد يافت. خوش‏بختى آينده، در گرو استفاده از زمان حال است.
- روز پيروزى، خستگى احساس نمى‏شود.
- افتاديد؟ بسيار خوب! چه خواهد شد؟ با چهره‏اى بشّاش برخيزيد. در افتادن، ضررى متوجّه شما نيست. بدبختى در نوميدى و احساس درماندگى است.
- موفقيت جايزه‏اى است كه بايد ربود. عمل، راهى است كه به موفقيت منتهى مى‏شود. بخت و اقبال، وسايلى هستند كه ممكن است در كنار جاده، ميان تاريكى‏ها پنهان باشند.
- آنان‏كه در زندگى پيروز و كامياب شده‏اند، اول از نظر فكر و روح، پيروز و كامياب بوده‏اند.
- اگر موفقيت در اولين گام نصيب ما مى‏شد، ديگر سعى و عمل، معنا نداشت.
- به توانايى خود ايمان داشتن، نيمى از كاميابى است.
- پيروزى هرچه دشوارتر به‏دست آيد، لذّتش بيشتر است.
- بيشتر، كسانى موفق شده‏اند كه كم‏تر تعريف شنيده‏اند.
- از موفقيت، وحشت دارم. موفق شدن به منزله اتمام كار انسان است. من تحوّلى دايمى را دوست دارم، نه آن حالتى را كه انسان، هدفش را پشت سرگذاشته است و در پيش روى، چيزى براى رسيدن ندارد.
- در اين دنيا از دو راه مى‏توان موفق شد: يا از هوش خود، يا از نادانى ديگران.
- احترام و قدردانى، دو چيز مختلف‏اند: احترام را به موفقيت اشخاص مى‏گذارند؛ اما قدردانى از شخصيت اشخاص به عمل مى‏آيد.
- موفقيت، يك سفر است، نه يك مقصد.
 

88

- بزرگ‏ترين پيروزى با زور به دست نمى‏آيد؛ بلكه از ايثار و بزرگوارى و نجابت روح، حاصل مى‏شود.

- تنها هنگامى داخل جاده موفقيت شويد كه بدانيد قبل از آن، پيچى به نام عدم موفقيت وجود دارد كه خواهى نخواهى بايد آن را طى كنيد.
- شكست، يتيم است؛ ولى پيروزى هزار پدر دارد.
- موفق‏ترين مردم، كسانى هستند كه مى‏توانند براى به كار گُماردن ساير مردم جهان، راه‏هايى بينديشند.
- گاهى انسان در مقابل بعضى بدبختى‏ها از خوش‏بختى خود، احساس شرم مى‏كند.
- بدبختى اين نيست كه انسان كور باشد؛ بلكه اين است كه نتواند كورى را تحمل كند.
- هر كه طاووس خواهد، جور هندستان كشد.
- فقط ارواح و طبايع پست از ناكامى ديگران لذّت مى‏برند و از كاميابى آنها، آزرده مى‏شوند.
- بدبختى هميشه از درى وارد مى‏شود كه براى او بازگذاشته‏اند.
- تا بدبختى را نشناسيم، هيچ وقتْ راه به دست آوردن و نگه‏داشتن خوش‏بختى را ياد نمى‏گيريم.
- هرچه را بخواهيد، به‏دست خواهيد آورد، اگر پايدارى سرمايه شما باشد.
- خواستن، توانستن است.
- اگر به انسانْ فرصت پيشرفت ندهيد، لياقت، چندان تأثيرى در پيشرفت او نخواهد داشت.
- شرط لازم براى پيشرفت واقعى در علوم، شك در عقيده شخصى و احترام گذاشتن به آرا و انديشه‏هاى متفاوت ديگران است.
- چنانچه كارها به روش هميشگى انجام گيرند، پيشرفت و رشد، غير ممكن خواهد بود.
- هنگامى كه نقص خود را دريافتيم و در پى رفع آن برآمديم، نخستين گام را در راه پيشرفت برداشته‏ايم.
- در دنيا تنها كسى موفق مى‏شود كه به انتظار ديگران ننشيند و همه چيز را از خود بخواهد.
- براى ترقّى در زندگى نبايد انتظار يك آسانسور را كشيد؛ بلكه بايد راه پله را در پيش گرفت و پلّه‏پلّه بالا رفت.
- كسى كه اراده قوى نداشته باشد و به زودى در مقابل مشكلاتى كه اطراف هر كارى را احاطه كرده است، مغلوب شود، نمى‏تواند به موفقيت و پيشرفت خود اميدوار باشد.
- كسى‏كه از تمام مساعدت‏هاى ديگران، چشم بپوشد و آن را دور اندازد و شخصاً وارد ميدان شود و به نيروى خود برپا ايستد، او همان كسى است كه نيرومندى و موفقيت را برايش پيش‏بينى مى‏كنيم.
- شرط اساسى كامرانى، اعتماد به نفس است.
- عاقبت، جوينده يابنده است.

ب. پيروزى، پيشرفت و كاميابى در شعر شاعران:

89