ولايت فقيه

ولايت فقيه براى مسلمين يك هديه‏اى است كه خداى تبارك و تعالى داده است.

بهترين اصل در اصول قانون اساسى، اين اصل ولايت فقيه است.

امروز فقهاى اسلام حجت بر مردم هستند.

ولى‏امر حجت‏خداست.

ملت بى هادى نمى‏تواند كارى انجام بدهد.

من به همه ملت، به همه قواى انتظامى اطمينان مى‏دهم كه امر دولت اسلامى اگر با نظارت فقيه و ولايت فقيه باشد، آسيبى بر اين مملكت وارد نخواهد شد.

رهبر و رهبرى در اديان آسمانى و اسلام بزرگ، چيزى نيست كه خودبخود ارزش داشته باشد، و انسان را - خداى‏نخواسته - به غرور و بزرگ انديشى خود وادارد.

اگر يك فقيهى يك مورد ديكتاتورى بكند، از ولايت مى‏افتد.

فقيه اگر پايش را اينطور، كج بگذارد، اگر يك گناه صغيره هم بكند، از ولايت‏ساقط است. مگر ولايت‏يك چيزى آسانى است كه بدهند دست هر كس.

فقيه نمى‏خواهد به مردم زورگويى كند، اگر يك فقيهى بخواهد زورگويى كند اين فقيه ديگر ولايت ندارد.

ولايت فقيه است كه جلوى ديكتاتورى را مى‏گيرد ; اگر ولايت فقيه نباشد ديكتاتورى مى‏شود.

ولايتى كه در حديث غدير است به معناى حكومت است، نه به معناى مقام‏معنوى.