دنيادوستى و قدرت‏طلبى

دنيا آنى است كه در ما هست ، كه ما را از مبدا كمال دور مى‏كند ، و به نفس‏و نفسانيت‏خودمان مبتلا مى‏كند .

هر چه توجه نفس به دنيا بيشتر گردد ، به همان اندازه از توجه به حق و عالم‏آخرت غافل گردد .

تمام مفاسد روحانى و اخلاقى و اعمالى ، از حب به دنيا ، و غفلت از حق تعالى‏و آخرت است .

علمى كه انسان را به خدا نزديك مى‏كند ، در نفس دنياطلب باعث دورى بيشتراز درگاه ذى الجلال مى‏گردد .

هر چه وجهه قلب به تدبير امور و تعمير دنيا بيشتر شد و علاقه افزون گرديد ،غبار ذلت و مسكنت ، بر او بيشتر ريزد ، و ظلمت مذلت و احتياج ، زيادتر آن‏را فرا گيرد .

اى عزيز ! تو اگر عار ندارى از طلب دنيا ، لااقل از مخلوق ضعيف ، كه مثل خودتوست ، طلب مكن .

توجه و تعلق نفس به ماديات ، انسان را از كاروان انسانها باز مى‏دارد ، وبيرون رفتن از تعلقات مادى و توجه به خداى تبارك و تعالى ، انسان را به مقام‏انسانيت مى‏رساند .

دنياى مذموم همين است كه‏انسان توجه داشته باشد و لو به يك تسبيح ، و لو به‏يك كتاب .

توجه به زرق و برق دنيا انسان را از آن احساس انسانى‏اش مى‏برد .

اگر بخواهند در ضيافت‏خدا وارد بشوند ، به اندازه وسع خودشان ، بايد از دنيا اعراض كنند و قلبشان را از دنيا برگردانند .

ثروتمندان فقرايى هستند در صورت اغنيا ، و نيازمندانى هستند در لباس‏بى‏نيازان .

بيرون رفتن از تعلقات مادى و توجه به خداى تبارك و تعالى ، انسان را به‏مقام انسانيت مى‏رساند .

بدان كه اين عالم دنيا ، براى نقص و قصور و ضعفى كه در آن است ، نه داركرامت و جاى ثواب حق تعالى است ، و نه محل عذاب و عقاب است .

ترس از مرگ براى كسانى است كه دنيا را مقر خود قرار داده ، و از قرارگاه‏ابدى و جوار رحمت ايزدى بى‏خبرند .

هر مقامى كه براى بشر حاصل مى‏شود ، چه مقامهاى معنوى و چه مقامهاى مادى ، روزى گرفته خواهد شد ، و آن روز هم نامعلوم است .

كسى كه رابطه با خدا دارد شكست ندارد . شكست مال كسى است كه آمالش دنياباشد .

آنها جان خودشان را براى اسلام و براى مصلحت كشور اسلامى فدا مى‏كنند ، و ما سرخون آنها اين جا بنشينيم و با هم جنگ و ستيز كنيم ! اين در منطق اسلام ازبزرگترين گناهان است .

قدرت طلبى از هر كه باشد ، از شيطان است .

اين قدر دنبال اين نباشيد كه ما خانه‏مام چه جور است و زندگى‏مان چه جور است‏دنبال آن شرافت انسانى باشيد ، دنبال آن معنا باشيد كه شما را پيروز و چه ... ، كرد .

امورى كه مربوط به اين عالم است گذراست ، زودگذر هم هست ، و پيروزيها وشكستها و خوشيها و ناخوشيهاى اين دنيا بيش از چند روزى و مقدار اندكى پايدارنيست .