1-عن ابى عبد الله عليه السلام،قال:من كسى اخاه كسوه اوصيفه كان حقا على الله ان يكسوه من ثياب الجنه،و ان يهون عليه من سكرات الموت،و ان يوسع عليه فى قبره و ان يلقى الملائكه اذا خرج من قبره بالبشرى و هو قول الله تع فى كتابه تلقاهم الملائكه الا تخافوا و لا تحزنوا،و ابشروا بالجنه التى كنتم توعدون،و من اكرم اخاه يريد بذلك الاخلاق الحسنه،كتب الله له من كسوه الجنه عدد ما فى الدنيا من اولها الى آخرها،و لم يشبه من اهل الرياء و اشبه من اهل الكرم.قال رسول الله صلى الله عليه و آله من اشار على اخيه المسلم لعنته الملائكه حتى يشمه عنه،يعنى يكمده.
1-حضرت امام جعفر صادق عليه السلام فرمود:كسيكه به برادر خود پوشاك زمستانى يا تابستانى در پوشد بر خداوند است كه از جامههاى بهشتى بر او بپوشاند و سختىهاى مرگ را بر او آسان كند و گور وى را گشاده سازد و فرشتگان را وا دارد هنگام بيرون آمدن از گور بوى رسند و مژده دهند چنانكه خداوند فرمود فرشتگان به آنان در مىرسند و مىگويند مترسيد و اندوهگين نباشيد و به همان بهشتى كه به شما نويد دادهاند بهرهمند شويد.هر كه از روى خوشخوئى برادر خويش را گرامى دارد خداوند آنچه كه در آغاز تا انجام در اين جهان است از پوششهاى بهشتى براى وى خواهد نوشت و به رياكاران شبيه نبوده بلكه به كريمان ماند.
رسول اكرم صلى الله عليه و آله فرمود:هر كه به برادر مسلمان خويش به بدى اشاره كند فرشتگان بر او لعنت مىكنند تا اينكه غمگينش سازند.