1-عن سليمان بن خالد،قال:قال ابو عبد الله عليه السلام:اربعه لا ترد لهم دعوه،الامام العادل لرعيته،و الاخ لاخيه بظهر الغيب يوكل به ملك يقول:و لك مثل ما دعوت لاخيك،و الوالد لولده،و المظلوم،يقول الرب تبارك-و تعالى:و عزتى و جلالى لا نتصرون لك و لو بعد حين.
1-امام صادق عليه السلام فرمود:چهار كس هستند كه دعاى آنان بر آورده است،پيشواى دادگرى كه درباره پيروان خود دعا كند،و برادرى كه درباره برادر خود در غياب دعا نمايد و خداوند فرشتهاى را مىگمارد كه بگويد همان را كه براى برادر خواستى به تو نيز داده مىشود ديگر پدر براى فرزند چهارم دعاى مظلوم كه خداوند مىگويد به شكوه و بزرگوارى خود سوگند مىخورم كه اگر چه زمانى هم بگذرد داد تو را خواهم داد.
2-عن داود بن فرقد عن ابى عبد الله عليه السلام،قال:ثلثه تحت ظل عرش الله يوم القيمه رجل احب لاخيه ما يحب لنفسه،و رجل بلغه امر فلم يتقدم و لم يتاخر حتى يعلم ان ذلك الامر لله فيه رضاء او سخطا،و رجل لم يعب الناس بامر حتى يتبين ان ذلك العيب ليس فيه،فانه كل ما اصلح من نفسه عيبا بدا منه آخر.
2-امام صادق عليه السلام فرمود:سه كس هستند كه روز قيامت زير سايه عرش خدا مىباشند:مردى كه براى برادر خويش هر آنچه براى خود مىخواهد بخواهد،و مردى كه امرى بود در رسد و گامى پيش يا پس نگذارد تا اينكه بداند از آن خداوند خوشنود استيا آن را ناخوش مىدارد،و مردى كه از مردم هيچ عيب نگيرد مگر اينكه بداند خود آن عيب را ندارد چه تا عيبى از خود رفع كند عيب ديگرى در خويش خواهد داشت.