باب ثواب التبسم فى وجوه الاخوان

ثواب خوشروئى با برادران

1-قال ابو الحسن الرضا عليه السلام:من خرج فى حاجه و مسح وجهه بماء الورد لم يرهق وجهه قتر و لا ذله و من شرب من سوء راخيه المؤمن يريد بذلك التواضع ادخله الله الجنه البته،و من تبسم فى وجه اخيه المؤمن كتب الله له حسنه،و من كتب الله له حسنه لم يعذبه.

1-امام رضا عليه السلام فرمود:هر كس پى كارى برود و روى خويش را گلاب زند غبار خوارى بر چهره وى ننشيند،و هر كه از نيم خورده برادر مؤمن بخورد و مقصودش فروتنى باشد خداوند وى را به بهشت‏خواهد برد،و هر كه به روى برادر مؤمن خويش لبخند زند خداوند براى وى پاداشى بنويسد و هر كه خداوند برايش حسنه نوشت عذابش نخواهد كرد.

2-عن جابر بن يزيد-عن ابى جعفر عليه السلام،قال:تبسم رجل فى وجه اخيه حسنه،و صرفه القذا عنه حسنه،و ما عبد الله بشى‏ء احب اليه من ادخال السرور على المؤمن.

2-امام باقر عليه السلام فرمود:تبسم بر روى مؤمن نيكى است،و گرد از وى دور ساختن خوبى است و هيچ عبادتى از دلخوش كردن مؤمن نزد خدا بهتر نيست.

3-عن ابى عبد الله عليه السلام قال من اخذ عن وجه اخيه المؤمن قذاه كتب الله له عشر حسنات،و من تبسم فى وجه اخيه كانت له حسنه.

3-امام صادق عليه السلام فرمود:هر كه از چهره برادر مؤمن گردى گيرد خداوند بزرگوار براى وى ده پاداش بنويسد و هر كه بروى مؤمن لب‏خند زند مزدى خواهد داشت.