1-عن على بن عقبه عن الوصافى عن ابى جعفر عليه السلام،قال:قال لى يا ابا اسمعيل ارايت فيما قبلكم اذا كان الرجل ليس له رداء-و عند بعض اخوانه فضل رداء يطرح عليه حتى يصيب رداء قال:قلت لا،قال فاذا كان ليس عنده از اريوصل اليه بعض اخوانه بفضل ازار حتى يصيب ازارا؟قلت لا،فضرب بيده على فخذه ثم قال:ما هؤلاء باخوه.
1-امام باقر عليه السلام فرمودند:اى ابا اسمعيل آيا ديدهاى كه اگر پيش شما مرد بى ردائى بود،بعضى از برادران رداى اضافى خويش را بدو مىدادند تا بى ردا (1) نماند؟گفتم:چنين كسى نديدهام.فرمود:اگر آن مرد بى ازار (2) مىبود مىشد كه يكى از برادران ازار زيادى خويش را بدو دهد تا ازارى بدست آورد؟گفتم نه،پس دست روى پاى خويش زده،فرمودند:اينان برادر نيستند.
2-عن المفضل بن عمر قال:قال:ابو عبد الله عليه السلام اختبر شيعتنا فى خصلتين،فان كانتا فيهم و الا فاعزب ثم اعزب،قلت ما هما؟قال:المحافظه على الصلوات فى مواقيتهن،و المواساه للاخوان و ان كان الشىء قليلا.
2-امام جعفر صادق عليه السلام به فضل فرمود:شيعيان ما را به دو خصلتبيازماى،و هر كه آن دو را داشته باشد با وى معاشرت كن و اگر نه از وى بپرهيز،سپس پرسيدند:آن دو خصلت چيستند؟امام عليه السلام فرمود:
1-نماز به وقت گذاردن 2-مواسات با برادران اگر چه با چيز كمى باشد.
3-عن اسحق بن عمار،قال:كنت عند ابى عبد الله عليه السلام فذكر مواساه الرجل لاءخوانه و ما يجب لهم عليه فدخلنى من ذلك امر عظيم عرف ذلك فى وجهى،فقال:انما ذلك اذا قام القائم،وجب عليهم ان يجهزوا اخوانهم و ان يقوهم.
3-راوى گفت نزد امام صادق عليه السلام بودم از مواسات مرد با برادران خويش و آنچه كه بايد درباره همديگر بكنند ياد فرمود،از اين سخن به اندازهاى متاثر شدم كه از قيافه من دريافت،پس فرمود:اين روش در زمانى خواهد بود كه قائم عليه السلام قيام كند آنگاه بر آنان واجب است كه همديگر را ساز و برگ دهند و نيرومند سازند.
4-و عنه عن ابيه عن محمد بن ابى عمير-عن خلاد السندى رفعه قال:ابطا على رسول الله صلى الله عليه و آله رجل فقال:ما ابطابك؟فقال العرى يا رسول الله،فقال:اما كان لك جار له ثوبان،فيعيرك احدهما،فقال بلى يا رسول الله،فقال ما هذا لك باخ.
4-محمد بن ابى عمير گويد:مردى دير نزد رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم رفت فرمود ترا چه شده كه دير آمدهاى؟گفت اى رسول خدا برهنگى مرا باز داشت،فرمود مگر تو را همسايه نبود كه داراى دو جامه باشد و يكى را بتو عاريت دهد؟گفت:آرى اى رسول خدا،فرمود پس او ترا برادر نيست.
5-و عنه عن ابيه ابراهيم عن محمد بن ابى عمير عن الفضل بن يزيد،قال،قال:ابو عبد الله عليه السلام:انظروا ما اصبت فعد به على اخوانك،فان الله يقول:ان الحسنات يذهبن السيئات.
5-ابو عبد الله عليه السلام فرمود:ببين چه بدست آوردهاى پس آن را به برادران خويش ده،خداوند فرمود:نكوئى بديها را مىبرد.
6-قال ابو عبد الله عليه السلام:قال رسول الله صلى الله عليه و آله:ثلثه لا تطيقها هذه الامه:المواساه للاخ فى ماله.و انصاف الناس من نفسه.و ذكر الله تعالى على كل حال،و ليس هو سبحان الله و الحمد لله و لا اله الا الله و الله اكبر،فقط،و لكن اذا ورد على ما يحرم، خاف الله. 6-رسول الله صلى الله عليه و آله و سلم فرمودند:سه چيز است كه اين امت نتوانند آورد:1-مواسات با برادر در مال خويش.2-با مردم از جانب خود انصاف دادن3-ياد كردن خدا در هر حال،و اين ياد آورى خدا گفتن سبحان الله.و الحمد لله و لا اله الا الله و الله اكبر نيستبلكه اگر به چيزى برسند كه حرام شده از خدا بترسند و از آن در گذرند.
7-عنه عن ابى عبد الله عليه السلام،قال:درهم اعطيه اخى المسلم احب الى من ان اتصدق بمائه و الكه ياكلها اخى المسلم احب الى من عتق رقبه.
7-امام صادق عليه السلام فرمودند:يك درهم به برادر مسلمان خود ببخشم بهتر ميدانم كه صد درهم صدقه دهم و يك لقمه كه برادر مسلمانم بخورد خوشتر مىدانم از اينكه بردهاى را آزاد كنم.
8-عن ابى جعفر 7) محمد بن على عليه السلام:قال:اجتمعوا و تذاكروا،تحف بكم الملائكه،رحم الله من احياء امرنا.
8-امام باقر عليه السلام فرمودند:گرد هم آئيد و از يكديگر ياد كنيد تا فرشتگان پيرامون شما را فرا گيرند،خدا ببخشد كسى را كه امر ما را احيا كند.
پىنوشتها:
1و2- نام قسمتهايى از لباس مردان.