1-عن ابى عبد الله عليه السلام،قال:تجلسون-و تحدثون؟قال:قلت:نعم،جعلت فداك،قال:تلك المجالس احبها،-فاحيوا امرنا يا فضيل،فرحم الله من احيا امرنا يا فضيل،من ذكرنا او ذكرنا عنده فخرج من عينه مثل جناح الذباب غفر الله ذنوبه-و لو كانت اكثر من زبد البحر.
1-امام جعفر صادق عليه السلام فرمودند:آيا با هم مىنشينيد و گفتگو مىداريد؟گفتم آرى فداى تو شوم.فرمود:من اينگونه مجالس را دوست مىدارم پس اى فضيل امر ما را احيا كنيد،خداوند رحمت كند كسانى را كه امر ما را احياء مىكنند.اى فضيل كسى كه از ما ياد كند يا نزد وى از ما ياد شود و از چشمش به اندازه پر مگسى اشك بيرون آيد،خداوند گناهان او را اگر چه بيشتر از كف درياها باشد مىآمرزد.
2-على بن ابراهيم عن ابيه-عن الحسن بن على بن فضال عن عبد الله بن مسكان عن ميسر عن ابى جعفر الثانى عليه السلام:قال لى اتخلون و تحدثون و تقولون ما شئتم؟فقلت اين و الله لنخلو و نتحدث و نقول:ما شئنا،فقال اما و الله لوددت انى معكم فى بعض تلك المواطن،اما و الله انى لا حب ريحكم و ارواحكم،و انكم على دين الله-و دين ملائكته،فاعينونا بورع-و اجتهاد.
2-امام حسن عسگرى عليه السلام به مسير فرمودند:آيا در خلوت گرد هم مىنشنيد و گفتگو مىداريد و هر چه خواستيد مىگوئيد؟گفتيم:آرى به خدا سوگند به خلوت مىنشينيم و گفتگو مىكنيم،و هر چه خواستيم مىگوئيم.امام فرمود:به خدا قسم دوست دارم در برخى از اين انجمنها با شما باشم به خدا قسم من نيرو و حق گذارى شما را دوست مىدارم،شما بر دين خدا و دين فرشتگان خدا هستيد پس به پارسائى و كوشش ما را يارى كنيد.
3-عن ابى جعفر الثانى عليه السلام،قال:رحم الله عبدا احيا ذكرنا،قلت:ما احياء ذكركم؟قال عليه السلام:التلاقى-و التذاكر عند اهل الثبات.
3-امام حسن عسگرى عليه السلام فرمود:خدا ببخشد بندهاى را كه نام ما را زنده بدارد گفتم:زنده داشتن نام شما به چيست؟ فرمودند:ديدار ثابت قدمان و گفتگوى با آنان.
4-على بن ابراهيم عن النوفلى عن السكونى عن ابى جعفر عن آبائه عليهم السلام ان عليا عليه السلام كان يقول:ان لقى الاخوان مغنم جسيم.
4-امير المؤمنين على عليه السلام فرمود:ديدار برادران اگر چه كم باشند غنيمتى استبزرگ.
5-عن فضيل بن يسار قال،قال:لى ابو جعفر عليه السلام اتتجالسون؟قلت:نعم،قال واها لتلك المجالس.
5-فضيل گفت:كه امام باقر عليه السلام به من فرمود:آيا با هم مىنشينيد؟گفتم:آرى.فرمودند:افسوس از اين گونه مجالس.
6-عن خيثمه،قال:دخلت على ابن عبد الله عليه السلام لا ودعه،و انا اريد الشخوص،فقال:ابلغ موالينا السلام،و اوصهم بتقوى الله العظيم،و اوصهم ان يعود غنيهم على فقيرهم،و قويهم على ضعيفهم و ان يشهد حيهم جنازه ميتهم،و ان يتلاقوا فى بيوتهم،فان فى لقاء بعضهم بعضا حيوه لامرنا،ثم قال:رحم الله عبدا احيا امرنا،يا خيثمه،انا لا نغنى عنهم من الله شيئا الا بالعمل،و ان ولايتنا لا تدرك الا بالعمل،و ان اشد الناس حسره يوم القيمه رجل وصف عدلا ثم خالف الى غيره.
6-خيثمه گفت:نزد امام جعفر صادق عليه السلام رفتم تا در سفريكه در پيش داشتم با او وداع كنم،فرمودند:از دوستان هر كه را ديدى سلام برسان،و بدانها بسپار كه از خداوند بزرگوار بترسند،و توانگران آنها از نيازمندانشان و نيرومند آنها از ناتوانشان عيادت كنند و زنده آنها بر جنازه مردهشان حضور يابد و در خانههاى خويش از هم ديدار كنند،زيرا در ملاقات آنها احياء امر استباز فرمودند:خدا ببخشد بندهاى كه امر ما را زنده مىدارد.اى خيثمه به دوستان ما برسان كه ما آنان را از خداى هيچ گونه بى نياز نمىسازيم مگر آنكه كار نيك كنند و دوستى ما جز به پارسائى به دست نيايد در روز قيامتحسرتمندترين مردم كسى است كه عدالت را بستايد سپس از آن روى بر تابد و بجز آن بگرايد.
7-عن السكونى عن ابى جعفر عن ابيه عن آبائه عليهم السلام عن النبى صلى الله عليه و آله،قال:ثلثه راحه المؤمن:التهجد آخر الليل،و لقاء الاخوان،و الافطار من الصيام.
7-پيغمبر صلى الله و عليه و آله و سلم فرمود:سه چيز مؤمن را مايه راحتى است:
1-عبادت و بيدارى آخر شب 2-ديدار برادران 3-افطار از روزه
8-عن شعيب العقرقوفى-قال:سمعت ابا عبد الله عليه السلام،يقول لاصحابه و انا حاضر:اتقوا الله-و كونوا اخوانا برره متحا بين فى الله،متواصلين-متراحمين،تزاوروا-و تلاقوا-و تذاكروا-امرنا-و احيوه.
8-شعيب عقرقوفى ميگويد كه من حاضر بودم و امام جعفر صادق عليه السلام به ياران خويش مىفرمود از خداى بترسيد،و برادران نيكوكار و دوستدار در راه خدا،و دلجوى و مهربان باشيد،به ديدن يكديگر برويد و همديگر را ببينيد،و امر ما را به پا داريد و احياء كنيد.