پيشگفتار

دوره نوجوانى و جوانى، مرحله‏اى حساس از شكل‏گيرى شخصيت انسان‏است كه شناخت ويژگيهاى آن و توجه به عواملى كه در شكل دادن به‏ساختار شخصيتى جوان نقش اساسى دارد از نيازهاى مقدماتى ولى ضرورى‏جوانان و اولياء تربيت و مربيان پرورشى به شمار مى‏رود. ضرورت اين امرتجربه‏اى است ملموس و مشهود براى همه آنانى كه با عنايت‏به اين مهم،دوره جوانى را سپرى كرده و به مراحل بعدى رسيده‏اند. چه اينكه دررهنمودهاى دينى نيز با اهتمام ويژه‏اى به اين مرحله نگريسته شده و تلاش‏شده است اذهان متوجه اهميت آن گردد. پرواضح است كه شكل‏گيرى‏ساختار شخصيت آدمى از نخستين روزهاى زندگى و حتى پيش از آن آغازمى‏شود و اين امر تا آخرين لحظات حيات ادامه مى‏يابد اما سالهاى نخستين‏زندگى بويژه دوره نوجوانى و جوانى كه علاوه بر ويژگيهاى روحى و جسمى‏اين دوره، گام نهادن در جامعه و قرار گرفتن در روابط و مناسبات اجتماعى‏نيز به صورتى بسيار شاخص در ساختار روحى و شخصيتى و منش انسانى فردتاثير مى‏گذارد را نمى‏توان به اميد سالهاى بعد رها كرد. جوان با احساس‏شخصيت مستقل همزمان با حضور در جامعه و شكل دادن به روابط‏اجتماعى خود، مرحله‏اى بسيار حساس از حيات انسانى خويش را تجربه‏مى‏كند و آغاز اين تجربه اگر با آموزشها و آگاهيهاى لازم و واقع‏بينى وخردورزى كافى همراه نباشد آفتها و خطرهايى را در پى دارد كه چه بسامسير زندگى او را كاملا دگرگون مى‏سازد و تجربه‏هاى تلخى را بر جاى‏مى‏گذارد. مسؤوليت دست‏اندركاران آموزشى و اولياء تربيتى نسبت‏به مقطع‏سنين جوانى بسيار سنگين، حساس و باظرافت است. اين مسؤوليت را تنهامى‏توان با آميزه‏اى از جامع‏نگرى، حسن تدبير، بردبارى، دلسوزى، آگاهى‏كافى، و همفكرى به انجام رساند. هر گونه شتابزدگى، يكسويه‏نگرى، افراط،سهل‏انگارى و برخوردهاى ناشيانه مى‏تواند آثار نامطلوب و گاه‏جبران‏ناپذيرى را بر جاى گذارد.

شناخت نقاط عطف در زندگى و شخصيت و ساختار روحى جوان،نيازها، عوامل تاثيرگذار، موانع بازدارنده، و آگاهى از شاخصهاى رشد و كمال‏در جوان و نوجوان، ضرورتى است كه هم جوانان در شكل‏دهى حيح‏شخصيت‏خويش، سخت نيازمند آنند و هم اولياء و مربيان تربيتى و آموزشى‏و نيز مراكز و محافلى كه مساله جوان در حوزه مسؤوليت آنان مى‏گنجد.

آنچه در اين نوشته به گونه‏اى موجز و كوتاه با عنوان «درآمدى برشكل‏گيرى شخصيت جوان‏» آمده، نگاهى است گذرا به پاره‏اى موضوعات ومحورهاى عمده در شكل‏گيرى شخصيت جوان، كه مى‏تواند پيش‏زمينه‏اى‏براى مباحث تفصيلى در اين باره باشد. دستمايه محورهاى مورد توجه دراين پژوهش، آيات، رواياتى و معارفى است كه ما را در پرداختن به مباحث‏مورد نظر از منظر دين و با خاستگاهى دينى راه نشان مى‏دهد و يارى مى‏كندو اين فارغ از مباحثى است كه امروزه در دانش روانشناسى شخصيت‏به‏معناى خاص و فنى آن مطرح است.

محورها و عناوينى كه در اين كتاب آمده تنها بخشى از نكات و مسايل‏مهم در چگونگى شكل‏گيرى ساختار شخصيت آدمى بويژه در دوره جوانى‏مى‏باشد كه در نگاه نويسنده از اهميت ويژه‏اى برخوردار بوده است.

آنچه پيش روى داريد نخست‏به صورت مقالاتى پياپى، در مجله پيام زن‏در سالهاى 73 - 1372 منتشر گشت; با اين بنا كه در ادامه، عناوين و نكات‏ديگرى نيز به اين مجموعه افزوده شود اما توفيق بيش از اين يار نبود و گذشت‏زمان نيز فرصت تازه‏اى را فراهم نكرد. اينك با اين اطمينان كه اين مجموعه،نكات ارزنده و راهگشايى را پيش روى علاقه‏مندان مى‏گذارد و مى‏تواند گامى‏در جهت‏شخصيت‏شناسى جوان و آگاهى از زمينه‏ها و عوامل مورد توجه درشكل‏گيرى شخصيت جوان از منظر معارف دينى به شمار رود، با اندكى‏اصلاحات تقديم علاقه‏مندان اين دست مباحث‏بويژه جوانانى مى‏شود كه درپى بازشناسى شخصيت‏خود و دستيابى به كمالات انسانى در حوزه معارف وارزشهاى دينى مى‏باشند. نيز اين مجموعه، بخوبى مى‏تواند دستمايه‏پژوهشگران مباحث‏شخصيت‏شناسى و اولياء و مربيان آموزشى و تربيتى‏باشد. ان شاءالله.

قم - سيدضياء مرتضوى.

اول آبانماه 1377.