كتاب: سيره معصومان، ج 5، ص 235
نويسنده: سيد محسن امين
ترجمه: على حجتى كرمانى
ابن شهر آشوب در مناقب گويد: او خوش قلبترين و راستگفتارترين مردمان بود. از نزديك مليحترين و از دور كاملترين آنان بود. چون خاموش مىشد پردهاى از وقار در چهره آن حضرت هويدا مىشد و چون سخن مىگفت هالهاى از نور آن حضرت را فرامىگرفت. او از بيت رسالت و امامت و مقر وصيت و خلافتبود. شاخهاى بود بر كشيده و برگزيده از بوستان نبوت و ميوهاى بود چيده شده از درخت رسالت.
در شرح زندگى امام حسن عسكرى (ع) سخن عبيد الله بن يحيى بن خاقان را درباره امام هادى (ع) نيز نقل خواهيم كرد كه گفته بود: كاش پدر او (امام حسن هادى (ع) ) را مىديدى به تحقيق مردى بزرگوار و نژاده و نيكوكار و فاضل مىبود. در شذرات الذهب نيز گفته شده است: امام هادى (ع) مردى فقيه و امام و متعبد بود.