كتاب: سيره معصومان ج 3 ص 37
نويسنده: سيد محسن امين
مترجم: على حجتى كرمانى
على (ع) از خوش فكرترين و درستترين مردم در راى و انديشه به شمار مىرفت.هم اوست كه به عمر اشاره كرد تا تاريخ هجرى را براى مسلمانان وضع كند.و عمر را از بازگرفتن زيور آلات خانه كعبه بازداشت.هنگامى كه ايرانيان آماده شده بودند تا بر كشور اسلامى يورش برند على بود كه به خليفه گفت: به تنهايى نزد ايرانيان روانه نشود!زيرا اگر آنان او را ببينند نمىشناسند و خواهند گفت: اين مرد سردار عرب است و اگر بر او دستيابيد و او را بكشيد، همه اعراب را از بين مىبريد.و اين انديشه حرص ايشان را بر تو سختتر مىگرداند و باعثشدت عمل آنان مىشود.وى همچنين به عمر پيشنهاد كرد، به خاطر اينكه مبادا روميان و حبشيان جرئتحمله پيدا كنند، مردم شام و مردم يمن را بدين جنگ روانه مكن و نيز مردم مكه و مدينه را حركت مده، تا مبادا اعراب از گوشه و كنار بر تو بشورند.على بود كه مىفرمود: پيروزى در جنگ بسته به زيادى افراد نيست، بلكه وابسته به بصيرت و تيزهوشى است.او به عمر گفت: به جاى فرستادن لشگر از شام و يمن، لشگرى را از بصره گسيل دارد تا برخى از آنان مراقب زنان و فرزندان و دسته ديگر مراقب مردم اهل كتاب آن شهر باشند تا مبادا شورش كنند و عده ديگرى را به طرف برادرانشان، براى كمك به ميدان نبرد بفرستند.عمر نيز اين پيشنهاد را پذيرفت.در زمان عثمان نيز على (ع) از هر گونه كمك فكرى به او مضايقه نمىكرد و اگر عثمان به اجراى آنها تن درمىداد، صلاح و لامتخود را تضمين كرده بود.